Կար չկար աշխարում մի ընտանիք կար:Այն սովորական չէր:100-ից ավել մարդ կար այդ ընտանիքում:Եվ գրավում էր մի ամբողջ գյուղ: Այդ ընտանիքը հատուկ էր- խաղաղություն եւ ներդաշնակություն թագաորեց այդ ընտանիքում, և, հետևաբար, ամբողջ գյուղում:Ոչ վեճ, ոչ վիճաբանություն, ոչ կռիվ, ոչ պայքար: Հասել են լուրեր այս ընտանիքի մասին, մինչև թագավորություն:ԵՎ նա վորոշեց ստուգել, արդյոք ժողովուրդը ճիշտ է ասում:Եղավ նա գյուղում ու տեսավ:Շուրջը մաքրություն, գեղեցկություն, հարստություն և համերաշխություն:Երեխաները լավ են, հանգիստ են մեծահասակհերը:Զարմազավ թագավորը:ՈՒզեց իմանալ,ինչպես են գյուղի բնակիչները հասել այս ամենին:Խնդրեց պատմել, թե ինչպես է հասել այսպիսի համերաշխության այսքան մեծ ընտանիքում:Նա վերցրեց թուղթը և սկսեց ինչ որ բան գրել:Գրեց շատ-շատ երկար:
ԵՎ թուղթը փոխանցեց նրա ձերքի մեջ:Նա վերցրեց թուղթը,կարդաց և զարմացավ:Թղթի վրա գված էր երեք բառ:Սեր, ներողամտություն,
համբերատարություն:Ծերուկը գրեց այնքան երկար կարծես ամեն բառը գրեր հարյու անգամ:Հարյուր անգամ սեր, հարյուր անգամ ներողամտություն, հարյուր անգամ համբերատաքրություն:Կարդացհամբերատարություն:Ծերուկը գրեց այնքան երկար կարծես ամեն բառը գրեր հարյու անգամ:Հարյուր անգամ սեր, հարյուր անգամ ներողամտություն, հարյուր անգամ համբերատաքրություն:Կարդաց քորեց ականջը և հարցրեց:-ԵՎ բոլորը?-Այո,-պատասխանեց ծերուկը,-դա հենց գախտնիքն է ցանկացած համերաշխ ընտանիքի:
Արփինե Խաչատրյանի բլոգ 