Рубрика: Գրականություն 9

Վիլյամ Սարոյան Լինել ծնված

<<Վերլուծություն>>

Պատմվածքում մանրակրկիտ ներկայացված էր մարդու ծնված առաջին օրվանից՝ մինչև վերջին օրը: Ստեղծագործության մեջ նաև ներկայացված էր մարդու կյանքի ամեն մի քայլը, ամեն մարդու արած ու չարած գործերը
Բոլորս այս կյանքում պետք ենք շնորհակալ լինենք, որ կանք ու ապրում ենք, որ մեզ տրվել է հնարավորություն ստեղծագործելու, արկածներ փնտրելու, ուրախանալու և այդ հնարավորությունը մենք պետք է օգտագործենք: Կյանքը նման է խաղի, որը առաջ անցնելով առաջանում են դժվարություններ, չնայելով դժվարություններին պետք է առաջ գնալ:

Ինձ դուր եկաց հատվածը;

Բայց այն հա­յե­րը, որ դեռ հիշ­ում են Հա­յաս­տա­նը, մշ­տա­պես հարց­նում են. «Հա­յաս­տա­նից ի՞նչ նո­րու­թյուն կա, Հա­յաս­տա­նը որ­տե՞ղ է, ապա և` մեր լեզ­վի հետ ի՞նչ է լի­նե­լու, իսկ մեր ար­վես­տի՞, մեր ճար­տա­րա­պե­տու­թյա՞ն, մեր մշա­կույ­թի՞, գրա­կա­նու­թյա՞ն, մեր երգ ու պա­րի՞ հետ»: Է, թող հարց­նեն, մենք էլ կհարց­նենք, պա­տաս­խա­նե­լը հեշտ է. «Ու­նենք Հա­յաս­տան, և չնա­յած ըն­դա­մե­նը մեկ տաս­նե­րորդն է այն երկ­րի, որ պետք է ու­նե­նա­յինք, ինք­ներս մեկ տաս­նե­րոր­դը չենք, շատ ավե­լի շատ ենք Հա­յաս­տա­նում, և մեր ապա­գան այն­տեղ է` մեր լեռ­նոտ, մեր ցա­մաք երկ­րա­մ