Месяц: Сентябрь 2021

<<Վերլուծություն>>

Պատմվածքում մանրակրկիտ ներկայացված էր մարդու ծնված առաջին օրվանից՝ մինչև վերջին օրը: Ստեղծագործության մեջ նաև ներկայացված էր մարդու կյանքի ամեն մի քայլը, ամեն մարդու արած ու չարած գործերը
Բոլորս այս կյանքում պետք ենք շնորհակալ լինենք, որ կանք ու ապրում ենք, որ մեզ տրվել է հնարավորություն ստեղծագործելու, արկածներ փնտրելու, ուրախանալու և այդ հնարավորությունը մենք պետք է օգտագործենք: Կյանքը նման է խաղի, որը առաջ անցնելով առաջանում են դժվարություններ, չնայելով դժվարություններին պետք է առաջ գնալ:

Ինձ դուր եկաց հատվածը;

Բայց այն հա­յե­րը, որ դեռ հիշ­ում են Հա­յաս­տա­նը, մշ­տա­պես հարց­նում են. «Հա­յաս­տա­նից ի՞նչ նո­րու­թյուն կա, Հա­յաս­տա­նը որ­տե՞ղ է, ապա և` մեր լեզ­վի հետ ի՞նչ է լի­նե­լու, իսկ մեր ար­վես­տի՞, մեր ճար­տա­րա­պե­տու­թյա՞ն, մեր մշա­կույ­թի՞, գրա­կա­նու­թյա՞ն, մեր երգ ու պա­րի՞ հետ»: Է, թող հարց­նեն, մենք էլ կհարց­նենք, պա­տաս­խա­նե­լը հեշտ է. «Ու­նենք Հա­յաս­տան, և չնա­յած ըն­դա­մե­նը մեկ տաս­նե­րորդն է այն երկ­րի, որ պետք է ու­նե­նա­յինք, ինք­ներս մեկ տաս­նե­րոր­դը չենք, շատ ավե­լի շատ ենք Հա­յաս­տա­նում, և մեր ապա­գան այն­տեղ է` մեր լեռ­նոտ, մեր ցա­մաք երկ­րա­մ

ax^2 + bx+ c = 0
D = b^2 — 4ac

5x^2 — 6x — 4 = 0
a = 5, b = -6, c = -4
D = 36 — 4 * 5 * (-4) = 36 + 80 = 116

Վարժ. 591
ա) 2x^2 — 3x — 5 = 0
a = 2, b = -3, c = -5
D = 9 — 4 * 2 * (-5) = 9 + 40 = 49
բ) x^2 + 5x + 1 = 0
a = 1, b = 5, c = 1
D = 25 — 4 * 1 * 1 = 25 — 4 = 21
գ) 9x^2 — 6x + 1 = 0
a = 9, b = -6, c = 1
D = 36 — 4 * 9 * 1 = 36 — 36 = 0
դ) x^2 + x + 1 = 0
a = 1, b = 1, c = 1
D = 1 — 4 * 1 * 1 = 1 — 4 = -3

Վարժ. 573
ա) 2x^2 + 5x + 3 = 0
a = 2, b = 5, c = 3
D = 25 — 4 * 2 * 3 = 25 — 24 = 1
բ) 2x^2 — 5x + 3 = 0
a = 2, b = -5, c = 3
D = 25 — 4 * 2 * 3 = 25 — 24 = 1
գ) 2x^2 + 5x — 3 = 0
a = 2, b = 5, c = -3
D = 25 — 4 * 2 * (-3) = 25 + 24 = 49
դ) 2x^2 — 5x — 3 = 0
a = 2, b = -5, c = -3
D = 25 — 4 * 2 * (-3) = 25 + 24 = 49
ե) x^2 — 4x + 5 = 0
a = 1, b = -4, c = 5
D = 16 — 4 * 1 * 5 = 16 — 20 = -4
զ) x^2 + 6x + 9 = 0
a = 1, b = 6, c = 9
D = 36 — 4 * 1 * 9 = 36 — 36 = 0
է) x^2 + 2x + 1 = 0
a = 1, b = 2, c = 1
D = 4 — 4 * 1 * 1 = 4 — 4 = 0
ը) -3x^2 + 5x — 2 = 0
a = -3, b = 5, c = -2
D = 25 — 4 * (-3) * (-2) = 25 — 24 = 1
թ) x^2 + 2x + 2 = 0
a = 1, b = 2, c = 2
D = 4 — 4 * 1 * 2 = 4 — 8 = -4

Թվի տոկոսն գտնելու համար թիվը բազմապատկում ենք տոկոս արտահայտող թվթվ և բաժանում 100-ի:

100ի 25%-ը = 100*25/100=25

108ի 20%-ը = 108*20/100=21.6

75ի 300%-ը = 75*300/100=225

30ի 20-ը = 30*20/100=6

1.2ի 50-ը = 1.2*50/100=0.6

30ի 6-ը = 30*6/100=1.8

200ի 30-ը = 200*30/100=60

4.2-ի 3%-ը = 4.2*3/100=0.126

Ապրանքի գինը 3500դրամ էր 30% զեղչվելուց հետո ինչքան դարձավ ապրանքի գինը?

3500 * 30/100 =

120ի X% հավասար է 40:

1200*x/100=40 

120:100=1.2

1.2x=40

40/1.2=20/0.6

20/0.6=10/0.3

150ի որ %-ն է հավասար 20:

150-ի x%-ը հավասար է 20:

150 * x / 100 = 20 

150x * 20 = 2000

x = 2000 / 150 = 13.3

(+1)+(-2)+(-4)+(+5)=0

(-3)+(+1)+(-2)+(-3)+(+4)+(+3)=0

(8.24-13.73) * (0.2-1/5)

<<Վերլուծություն>>
Այս պատվածքում հերոսն ասում է Ռուբենին որ ուզում է գնալ անկորիզ խախողի այգին, որն «Արա­րատ» գերեզմանատան ետեևում է: Ուզում է գնալ և հավաքել խախողի տերևները և տոլմա պատրաստել:Հերոսը ասում էր, որ  տոլման Հայաստանի ավանդական ուտեստ չէ, այլ բիթլիսցի Սարոյանների ուտեստը: Բաղադրատոմսերի հետևից նրանք չէին ընկնում, սովորում էին այն ինչ ունեին:

Ինձ դուր եկած հատվածը;

Ռու­բե­նը հարց­րեց. «Ու­րեմն խա­ղո­ղի տերևով տոլ­ման մե՞նք ենք հո­րի­նել»: «Եթե, — ասա­ցի, — հա­յե­րին նկա­տի ու­նես` ոչ: Իսկ եթե բիթ­լիս­ցի Սա­րո­յան­նե­րին նկա­տի ու­նես` այո, և կա­սեմ, թե ին­չու: Մենք աշ­խար­հի մե­ծա­գույն խո­հա­րար­ներն ենք, ինչ­պես մեր եր­կու­սի մայ­րերն ու հայ­րե­րը, քա­նի որ հա­մոզ­ված եմ, վա­ղուց նկա­տած կլի­նես, որ հորդ պատ­րաս­տած ճաշ­ե­րը նույն­քան հա­մեղ են, որ­քան մորդ եփա­ծը: Բա­ղադ­րա­տոմ­սե­րի ետևից էլ չենք ընկ­նում: Սո­վո­րում ենք այն, ինչ ու­նենք, և ամե­նա­լա­վը մենք ենք պատ­րաս­տում: Աշ­խար­հի այս հս­կա տա­րած­քում տոլ­ման կա­տա­րե­լա­պես մեր սե­փա­կա­նու­թյու­նը չէ»:

<<Վերլուծություն>>

Կարծում եմ, որ այս պատմվածքում Վիլյամ Սարոյանը ուզում էր հատուկ միտք հաղորդել հայերին, հատկապես, որ պատմվածքի մուկը հայ էր: Ինձ թվում է, որ կենդանիները խորհդանշում էին մարդկանց և նա հերոսներին ստեղծել է կենդանիների կերպարներով, որպեսզի ավելի արտահայտիչ լինի իր ասելիքը: Այս դեպքում գլխավոր հերոսը մուկ էր, փոքր, շատերին վախկոտ թվացող մի կենդանի, որոնցից շատ կան, ուղղակի շատ չեն երևում: Իմ կարծիքով պատմվածքում այս մկներն էլ են խորհրդանշում իրենց նման մարդկանց, ովքեր չերևացող են ու փակ: Իսկ հայ մուկը արդեն երևի խորհրդանշում է ընդհանուր հայ բնավորությանը, կամ ընդհանրապես հայ ժողովրդին, իսկ օձը՝ նրանց թշնամին: